Ekmek Arası ( Ham on Rye ) / Charles Bukowski / Metis Yayınları

Adı               : Ekmek Arası ( Ham on Ray )

Yazar           : Charles Bukowski

Çeviren       : Avi Pardo

Sayfa           : 223

Yayınevi     : Metis Yayınları

Baskı           : 6. Baskı

Fiyat           : 14,45 TL

* Babam insanlardan hoşlanmazdı. Benden de hoşlanmıyordu. ''Çocuklar görünmeli, ama sesleri çıkmamalı'' derdi bana.

sf. 10

* Durgun sular derin olur.

sf.14

* Başka çocuklarla oynamama izin yoktu. ''Kötü çocuklar onlar'' derdi babam, ''fakir ailelerin çocukları''. ''Evet'' diye katılırdı annem. Annemle babam zengin olmayı arzuladıklarından kendilerini öyle görüyorlardı.

sf. 18

* Zarfı eve götürüp annemin eline tutuşturdum ve yatak odasına gittim. Yatak odama. Yatak odamın en iyi yanı yatağımdı. Saatlerce yatakta yatmaya bayılır, bazen gündüzleri de yorganı çeneme kadar çekip yatardım. Güzeldi yatağın içi, hiçbir şey olmazdı orda, insan yok, hiçbir şey yok.

sf. 27

* Annem birkaç kez gündüz yatarken yakalamıştı beni. ''Henry, kalk! Bir çocuğun bütün günü yatakta geçirmesi doğru değil! Hadi kalk! Bir şeyler yap!''

   Ama yoktu yapacak bir şey.

sf. 27

* Anlaşılır gibi değildi. En yoksul okullardan birine gidiyorduk, en yoksul ve cahil aileler bizimkilerdi, kötü besleniyorduk, ama diğer ilkokullardaki çocuklardan daha iriydik. Korkarlardı bizden.

sf. 34

* Annemin bir deliği, babamın ise sıvı püskürten bir kamışı vardı. Nasıl oluyor da böyle şeylere sahip olup her şey normalmiş gibi davranabiliyorlardı, havadan sudan konuşurken arada bu işi yapıp kimseye anlatmıyorlardı? Babamın sıvısından olduğumu düşündükçe kusacak gibi oluyordum.

sf. 38

* Şalgamdan kan çıkaramazsın.

sf. 43

* Çalışmaktı önemli olan. İnsana bir fırsat tanınması yeterliydi. Birileri fırsatların kime tanınacağını denetliyordu sürekli.

sf. 45

* Sadece benim semtimdeki babalar işsizdi belki de. Borsanın çöktüğünü duymuştum. Kötü bir anlama geliyordu bu. Ya borsa sadece benim semtimde çökmüşse!

sf. 60

* Eve yürümeye başladım. İstedikleri buydu demek: yalanlar. Harikulade yalanlar. Buna ihtiyaçları vardı. İnsanlar ahmaktılar. Kolay olacaktı benim için.

sf. 63

* Kötülerden biri addedilmek hoşuma gitmişti, kötü olduğumu hissetmek. Herkes iyi olabilirdi, iyi biri olmak cesaret gerektirmiyordu. Dilinger cesurdu. Ma Barker o adamlara makineli tüfeğin nasıl kullanılacağını öğreten müthiş kadındı. Babam gibi ahmak olmak istemiyordum. O kötü geçiniyordu sadece. Kötüysen kötü rolü yapman gerekmez, kötüsündür. Kötü biri olmak hoşuma gidiyordu. İyi olmaya çalışmak hasta ediyordu beni.

sf. 70

* Biri bana çirkin olduğumu söyledikten sonra gölgeyi güneşe, karanlığı ışığa yeğler olmuştum.

sf. 70

* Fıçıdan fıçıya gidiyordum. Sihirli bir şeydi içki. Neden kimse söylememişti bunu bana? İçki ile hayat harikulade, insan mükemmeldi, kimse rahatsız edemezdi onu.

sf. 72

* İnsanları uzaktan izliyordum, bir sahne oyunu izler gibi. Onlar oynuyordu ve ben tek seyirciydim.

sf. 93

* İlk gün bisikletlerimizle gidip onları park ettik. Korkunç bir duyguydu. Çocukların çoğu, en azından üst sınıftakiler, kendi arabaları ile gelmişlerdi. Üstü açık, parlak sarı, yeşil, portakal renkte arabalar. Siyah ve lacivert değildiler.

sf. 95

* Yoksulları kobay olarak kullanıp, yöntem başarılı olursa zenginlere uyguluyorlardı. Yöntem başaralı olmamışsa başka yöntemlerin denenebileceği başka yoksullar vardı.

sf. 104

* Babaannemin siğilleri çoğalmıştı ve daha şişmandı. Yılmaz bir görünümü vardı, hiç ölmeyecekmiş gibi. O kadar yaşlanmıştı ki ölmesinin bir anlamı kalmamıştı.

sf. 107

* Bir kaç yıl önce dinle ilişkimi kesmiştim. Gerçek olduğunu varsayarsak insanları aptallaştırıyor veya aptalları çekiyordu. Gerçek değilse, aptallar daha aptaldılar.

sf. 107

* Baron hakkında yazarken kendimi iyi hissediyordum. Birine ihtiyaç duyuyordu insan. Etrafında öyle biri yoksa onu sen yaratmak zorundaydın, olması gerektiği gibi birini yaratırdın. İnsanın kendini aldatması, hile yapması gibi bir şey değildi bu. Aksine yapmak, etrafında Baron gibi biri olmadan yaşamak kendini aldatmak olurdu.

sf. 113

* Turgenyev çok ciddi bir yazardı ama beni güldürüyordu, çünkü bir gerçekle ilk karşılaşma gülme duygusu uyandırıyordu insanda. Başka birinin gerçeği sizin de gerçeğinizse ve o bunu sizin için dillendiriyorsa müthiştir.

sf. 116

* Nefret ediyorsan yalvarmazsın...

sf. 117

* Kelebeklerin ve arıların arzuladığı bir çiçek olmak varken, sinekleri cezbeden bir bok parçasıydım.

sf. 118

* Birine bir kez vurabilmişsen ikinci kez de vurabilirdim.

sf. 120

* Bir ahmak bağışlanabilir çünkü sadece bir yönde gider ve kimseyi aldatmaz. Aldatanlar üzüyor insanı.

sf. 122

* Başkaları ile rahat ilişki kurmak asla mümkün olmayacaktı benim için. Rahip olurdum belki. Tanrı'ya inanıyormuşum gibi görünüp aralarına sızacaktım. Kimse canımı sıkmayacaktı. Hücrelerden birine inip aylarca meditasyon yapar, kimsenin yüzünü görmek zorunda kalmazdım, şarap yollamaları yeterliydi.

sf. 127

* Zengin çocukların aileleri daha vatanperverdiler çünkü ülke elden giderse kaybedecekleri çok şey vardı. Yoksul aileler daha az vatanperverdiler, bazen kendilerinden beklendiği için veya öyle yetiştirildikleri için vatanperverlik gösteriyorlardı.

sf. 130

* Albay Sussex de kimdi? Herkes gibi sıçmak zorunda olan biri. Herkes sisteme uyup içine girebileceği bir kalıp bulmak zorundaydı. Doktor, avukat, asker -ne olduğu mühim değildi. Kalıbını bulduktan sonra ileri doğru gitmeye çalışıyordun. Sussex de herhangi biri kadar çaresizdi. Ya bir kalıp bulurdun kendine, ya da açlıktan ölürdün.

sf. 135

* Bir işi bedava yapacak birini bulursan, ortalıkta dolanmaktan başka bir işe yaramayan biri çıkar karşına.

sf. 140

* ''Neden bütün kadınların nefis vücutları yok?''
   ''Tanrım, bilmiyorum. Bütün kadınlar aynı olsalardı sıkılırdık onlardan belki de.''

sf. 144

* Sarhoş olmak güzeldi. Sarhoş olmayı hep sevmeye karar verdim. Sıradanlığı alıp götürüyordu, sıradanlıktan yeterince sık uzaklaşabilirsen sıradan olmazdın belki.

sf. 145

* Peki, diyordum kendi kendime, bir iş buldun. Ömür boyu böyle bir işte mi çalışacaksın? Bu yüzden banka soyuyordu insanlar. Yapmak zorunda kaldıkları işler küçük düşürücüydü. Neden allahın cezası bir konser piyanisti veya yargıç değildim? Çünkü eğitim gerekiyordu ve eğitim parayla sağlanıyordu.

sf. 163

* Tekdüze yerlerde çabuk yayılır haberler.

sf. 168

* ''Siz Bay Chinaski olmalısınız?''
   ''Evet''
   ''Bir düğüne ya da bir cenazeye yarım saat geç kalır mıydınız?''
   ''Hayır''

   ''Neden, lütfen nedenini açıklayınız?''

   ''Benim cenazem söz konusu ise zamanında orda olmam gerekir. Düğün benim düğünümse zaten cenazem demektir.''

sf. 174

* Ne yıldırıcı bir dünyada yaşıyorduk. Her etrafında seni nefes bile almadan haklamaya hazır birileri vardı.

sf. 179

* İnsanın gerçekten inanmadığı ve anlamadığı bir tezi savunurken daha inandırıcı olabiliyor.

sf. 184

* İnsanın kendini sonsuza dek sersem ve yararsız hissetmesini engelleyen tek şeydi içki.

sf. 190

* ''Seni ne zaman görsem elinde içki var. Sen buna kendini korumak mı diyorsun?''

   ''Bildiğim tek yol bu. İçki olmasaydı boğazımı çoktan kesmiştim.''

   ''Palavra''

   ''İşe yarayan hiç bir şey palavra değildir. Persing Meydanı'ndaki vaizlerin kendi Tanrı'ları var. Kendi tanrımın kanını içiyorum ben.''

sf. 202

* Savaşta ölmek savaşların çıkmasını engellemiyordu.

sf. 207

* Küçük bir odada içki ve sigara içerek yalnız olmak güzeldi. İyi eşlik etmişimdir kendime hep.

sf. 215

Eroin Güncesi / Kanat Güner / MP Yayınevi

Adı                  : Eroin Güncesi

Yazar              : Kanat Güner

Çeviren          :  -

Sayfa              : 128

Yayınevi        : MP Yayınevi

Baskı              :  1. Basım

Fiyat              : 8,50 TL

* Ya Allah yoksa?
   Devlet, hükümet olmasa?
   Para?
   Bütün yaşayacağım bu dünyada olacaksa?
   Karşı olma hakkım varsa?
   Ya ben beni yönetenlerden daha zekiysem?
   Niye bazı şeylere anlamasam da uymak zorundayım?
   Şu kocaman dünyada bana niye bu kadar küçük bir rol verilmiş?
   Ya seks?
   Burnumu her deliğe sokmaya başladım. İlk delik, bütün fakültelerin marjinallerinin sığındığı sosyal etkinlik kulüpleri, yani tiyatro kulübü oldu. İnsanlar böyle yerlerde ya çiftleşiyor ya da masturbasyon yapıyorlardı. İlk sevgilimi orada buldum, uzun zaman da ona katlandım.

sf. 9

* Sahneye girmem gereken yeri ayarlayamadım ama çıkmam gereken yeri biliyorum.

sf. 17

* Yeni yıla da arkadaşım olan Pakistan vatandaşı Hatol'un kardeşim dediği Gürcan adında bir çocuğun evinde girdim. Bir de, niyeyse bu Gürcan adındaki çocukla çıkmaya başladım. Hep ama hep aynı şeyi yaptım, sevgi aradım, sevgi istedim. Tatminsiz, doyumsuz, isterik bir şekilde, en çok sevgiye ihtiyaç duydum. Çalışan annenin yol açtığı, özellikle prensiplerine sonuna kadar bağlı bir cumhuriyet öğretmeninin aşırı soğukluğunun neden olduğu, oral veya anal veya buluğ çağında takılmışlık olabilir durumum. Freudyen de bakabiliriz, cinsel tatminsizlik diye de kestirip atabiliriz.

sf. 17

* İçmek istiyorum! Düşüncelerimden yorgun düşmek istemiyorum, yaşadıklarımdan mutlu olmak istiyorum.

sf. 22

* Neden her şey güzel olmaz yaşamak bu kadar güzelken.

sf. 26

* Adi bir entellektüel fahişeyim ben!

sf. 31

* İnsanların kendi sorumluluklarını başkasının sırtına yükleme merakı, sahiplenme gibi büyük bir hata, hala çocukluğumuzdaki masal sonlarını arıyor olmamız, yanılsamadan ibaret aşklar ve en önemlisi yalnızlıktan duyulan korku sonucu bu ikili kombinasyonu deniyoruz.

sf. 41

* Kocaman sigaralar sarılıyor, sıra kimdeyse tek nefes alıyor, peygamber solda olsa bile sağdan dönüyordu. Cigaralığın, jointin bu raconuna herkes özen gösteriyordu.

sf. 74

* Halbuki son sevgilinizi bilemeyeceğiniz gibi son iğnenizi de hiçbir zaman bilemiyorsunuz.

sf. 86

* Şimdi bir ceset kadar duygusuz yaşıyorsam, bir kadavra duyarlığı içindeysem dünyaya karşı bunları ona borçluyum.

sf. 90

* Yaşamak bu kadar dürüst olmamayı gerektiriyorsa ben oynamıyorum!

sf. 93

* Yanımda konu mankeni gibi bir sevgili taşıyacağıma yalnız olurum, sömürmediğimden emin olurum daha iyi.

sf. 94

* Uçurumun o kadar kenarında duruyordu ki üflemem bile yeterliydi.

sf. 106

* Ama ne demiş adamın biri: İntihar, umutsuzluk ile cesaretin keşistiği yerde gerçekleşir!

sf. 107

* Belli mi olur, belki selam için tekrar sahneye çıkma şansı verirler ve o zaman iyi alkış alırsın.

sf. 110

* Allah biliyor ya bu koca kentte kaos yaşanmıyor, kaos yaşıyordu. Herkes öylesine kabullenmişti ki, çizgi film gibi şeyler yaşanıyor, insanlar bakıp geçiyorlardı. Ben takılıyordum herşeye. Alışılacak gibi değil, büyüdükçe büyüyecek gibi bir şeydi.

sf. 123